Basenji nie należy do ras szczególnie predysponowanych do problemów trawiennych, jednak — jak u każdego psa — sposób żywienia powinien być dopasowany indywidualnie, z uwzględnieniem wieku, aktywności i stanu zdrowia. Karma o wysokiej zawartości składników pochodzenia zwierzęcego — gdzie mięso i jego pochodne zajmują czołowe miejsca w składzie — to punkt wyjścia, nie luksus. Produkty, w których pierwsze pozycje na liście składników zajmują zboża, kukurydza lub nieidentyfikowane „mączki mięsne", często skutkują problemami trawiennymi, kamieniem nazębnym, wypadaniem sierści i nawracającymi problemami skórnymi. Basenji jedzący złą karmę nie zawsze pokazuje to natychmiast — skutki bywają widoczne dopiero po miesiącach.

Doświadczeni właściciele wskazują na kilka sprawdzonych kierunków: karmy monoproteinowe oparte na jednym źródle białka zwierzęcego, wysokomięsne karmy suche o krótkim składzie oraz surowe diety BARF. Ta ostatnia opcja może być wartościowa, ale wymaga solidnej wiedzy o bilansowaniu składników odżywczych — nieprawidłowo zbilansowana dieta surowa niesie ryzyko niedoborów, a surowe mięso — ryzyko skażenia bakteryjnego. Każde z tych podejść może być dobrym wyborem pod warunkiem, że jest odpowiednio dobrane i zbilansowane dla konkretnego psa. Basenji reagują na żywienie indywidualnie i zmiana karmy powinna być przeprowadzana stopniowo, przez co najmniej dwa tygodnie, żeby układ pokarmowy mógł się zaadaptować bez gwałtownych reakcji.

Problemy z apetytem mogą, ale nie muszą, mieć podłoże żywieniowe. Basenji, który od pewnego czasu odmawia jedzenia bez wyraźnego powodu, powinien trafić do weterynarza, a nie do nowej miski. Podobnie wszelkie przewlekłe problemy trawienne — luźne stolce, wzdęcia, wymioty — zasługują na diagnostykę, zanim właściciel zacznie eksperymentować z kolejnymi markami. Karma to jedno z narzędzi dbania o zdrowie psa, nie rozwiązanie wszystkich problemów.

Gospodarka wodna

Basenji pije stosunkowo niewielkie ilości wody w porównaniu z innymi rasami, co u niedoświadczonych właścicieli może budzić niepokój. U zdrowych psów bywa to jednak cechą obserwowaną stosunkowo często i zwykle nie stanowi problemu klinicznego. Zjawisko to jest szczególnie widoczne u psów żywionych dietą opartą na surowym mięsie lub karmach o wysokiej zawartości wilgoci, ponieważ część zapotrzebowania na wodę pokrywana jest bezpośrednio z pokarmu. Także psy karmione suchą karmą mogą sprawiać wrażenie pijących mniej, niż właściciel oczekuje.

Niezależnie od sposobu żywienia basenji musi mieć stały dostęp do świeżej, czystej wody. Ma to szczególne znaczenie w przypadku ras predysponowanych do problemów układu moczowego, takich jak hiperurykozuria czy cystynuria, w których prawidłowe nawodnienie odgrywa ważną rolę profilaktyczną.

Jeśli pies ma prawidłowy apetyt, pozostaje aktywny, nie wykazuje objawów odwodnienia ani problemów z układem moczowym, niewielkie spożycie wody samo w sobie zwykle nie jest powodem do niepokoju.